SENİ ÇOK ÖZLEDİM AŞKIM...

 

Ben ne zaman yalnız kaldım biliyor musun? Senden uzak olmanın yalnızlıkla eşdeğer olduğunu anladığım zaman. Bir şeylerden, bir yerlerden, birilerinden uzak olduğumda adını yalnızlık koyduğum duygunun aslında yalnızlık değil yalıtılmışlık olduğunu öğrendim. Bilinçli, bilerek, isteyerek bir yalıtılmışlık. Kendiliğinden akıp giden hayatın bir anlık pause tuşuna basma. Tekrar play a bastığında kaldığı yerden devam edecek, kendinden bir şey eksiltmeyecek sadece bir soluklanma.

Oysa senin yokluğun bitanem yalnızlığın ta kendisi.

Öyle çok özlüyorum ki seni. Öyle çok ihtiyacım var ki sana. Yokluğunda eksik, ya da yarım değil bir hiç oluyorum. Belki karşılaşırız da görürüm diye sokaklarını dolaştığım bu küçücük şehir öyle büyüyor ki uçsuz bucaksız okyanus oluyor. Olma ihtimalin olan yerler birken bin oluyor. Daha da özlüyorum seni. Gözüme çarpan bütün insanları sen sanıyorum. Hiçbir şey avutmuyor yalnızlığımı. Hiçbir duygu dolduramıyor içimdeki boşluğu. Her saniye seni düşünmek, rüyalarımda görmek, birkaç gün sonra göreceğimi bilmek dindiremiyor özlemimi.

Seni nasıl bu kadar çok sevebildiğimi anlayabiliyorum. Nasıl bir an bile aklımdan çıkmadığını, yüreğimin yüreğine nasıl sımsıkı bağlandığını, gözlerine baktığımda nasıl her şeyi unutabildiğimi anlayabiliyorum. Bir tek yokluğuna nasıl dayanılır onu anlayamıyorum.

Öyle çok seviyorum ki seni artık yazacak şeyler bulmakta zorlanıyorum. Hiçbir kelime ifade edemiyor duygularımı. O büyülü güzelliğini, gülüşünü, duruşunu, aşkımı, özlemimi, kısacık görüşmelerimizin bir ömür yaşadıklarıma bedel mutluluğunu nasıl anlatayım sana.

Süslü cümlelerle beğenine sunulmuş edebi bir yazı değil bu aşkım. Bütün sadeliğiyle sana olan aşkımın ifadeleri.

Öyle çok seviyorum ki seni…

Bilseydim ki bir gün seni göreceğim ve böylesine seveceğim hiçbir şeyle uğraşmaz otuz yılımı uyuyarak geçirirdim. Çünkü şimdi geriye dönüp bakıyorum da seninle ilgili şeylerin yanında, yaşadığım her şey o kadar sıradan ki. Uyusam ondan daha iyi olurdu.

Aşkım, hayatım, bebeğim, her şeyim,  canım  sevdiğim…

Seni sonsuza kadar; sonsuz, uçsuz bucaksız, seveceğim.

Seni seviyorum aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım aşkım…

 

GARDENYA1

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !